Szczęśliwy talizman

"Szczęściarz" Nicholasa Sparksa to opowieść o Loganie Thibault, który wraca ze służby wojskowej w Iraku. Tam, na Bliskim Wschodzie, znajduje fotografię dziewczyny, która, jak się wydaje, przynosi mu szczęście. Po powrocie do Stanów postanawia wyruszyć w pieszą podróż ze swoim psem, Zeusem, aby odnaleźć blondynkę ze zdjęcia.
Bardzo przyjemna, wzruszająca, romantyczna książka. Łatwo można się utożsamić z bohaterami, głównie dzięki narracji pierwszoosobowej prowadzonej przez różne postaci w każdym rozdziale. Fabuła jest niebanalna i wciągająca. Idealna na odprężający wieczór.
Polecam!

10/10

okładka

Lolito, światłości mojego życia...

...ogniu moich lędźwi. Grzechu mój, moja duszo.

Samo pierwsze zdanie pochodzące z "Lolity"Vladimira Nabokova przyciąga, sprawiając, że chcemy się dowiedzieć wszystkiego o tytułowej bohaterce i zakazanym uczuciu, którym darzy ją Humbert.

Kim jest Humbert? Jest ojczymem Lolity - a właściwie Dolores Haze - oraz pedofilem. Mężczyzna jest oczarowany dwunastoletnią dziewczynką, określaną przez niego mianem "nimfetki" i jest zdolny do wszystkiego aby w końcu zaspokoić swoje żądze.

Książka może odrzucać. Nabokov poruszył temat, który nawet dziś jest bardzo kontrowersyjny - a "Lolita" została wydana w 1955 roku, więc ma już ponad 60 lat! Jedni mogą się nią zachwycać, innych może obrzydzać. Jedno jest pewne - Nabokov stworzył świetną powieść psychologiczną, ukazując nam umysł pedofila. Kreacja Humberta jest godna podziwu - mimo, że Humbert zachwyca się ciałem dwunastolatki, wzbudza w czytelniku pewien rodzaj sympatii - jest przystojny, inteligentny, oczytany. Jego szarmancki sposób bycia sprawia, że ma powodzenie u kobiet (matka Lolity wręcz za nim szalała) i ciężko zestawić ten czarujący obraz z jego chorymi żądzami dotyczącymi nimfetek. Z kolei Lolita mimo młodego wieku nie jest tylko ofiarą - jest bardzo inteligentna i świadoma swojej władzy nad ojczymem, wykorzystując ją do dostawania drogich podarunków od mężczyzny.

Ciężki temat, jakiego podjął się autor, sprawia, że pewnie duża część osób waha się czy w ogóle powinna zaczynać książkę - moim zdaniem jest to jedna z tych powieści, które powinno się przeczytać i wyrobić sobie o niej własne zdanie. Jest to z pewnością książka niezwykła, nie tylko ze względu na temat ale też dobry warsztat pisarski Nabokova. Jest to jeden z ważniejszych autorów literatury amerykańskiej, więc warto go poznać.
Moja ocena: 7/10

Idąc w ciemny szlak nieznany...

Autorka bestsellerowej serii Dary Anioła, Cassandra Clare, zabrała się znowu do snucia opowieści w świecie Nocnych Łowców. I zrobiła to naprawdę dobrze.
Drugi tom trylogii Mroczne Intrygi - "Władca cieni" - to kontynuacja historii niezwykle ujmującej rodziny Blackthornów, którzy oprócz zmierzenia się z wrogą siłą, którą uwolnił Malcolm Fade, muszą zmierzyć się również z własnymi słabościami. Emma, która odkryła, że jej miłość do Juliana jest nie tylko zakazana przez Prawo ale również jest przekleństwem, próbuje trzymać swojego parabatai na dystans. Nie może jednak całkowicie go opuścić, bo zewsząd grozi Blackthornom niebezpieczeństwo. Jedyną szansą, by ochronić rodzinę jest znalezienie Czarnej Księgi - potężnego czarnomagicznego artefaktu.
Clare jak zwykle poprowadziła wszystkie wątki niezwykle wciągającą. Dzięki temu można pochłonąć niemal osiemsetstronicową książkę w dość krótkim czasie. Nie można się po prostu oderwać od kolejnych zawikłanych przygód, jakie spotykają bohaterów.
Co do bohaterów - w tej części Clare wprowadziła ich naprawdę sporo. Tym bardziej więc należą się dla niej uznania, bo żadna z kreacji nie wypadła mdło, wszyscy byli naprawdę barwni i przekonujący. Szczególnie dobrze poprowadzono według mnie postać Kita, który pojawił się pod koniec tomu pierwszego.
Podsumowując, książka jest bardzo dopracowana, intrygująca i potrafi złamać serce (zwłaszcza końcówką!). Dla autorki należą się uznania, a teraz zostało nam tylko czekać na kolejny tom.

Ocena: 10/10

Szukając swojego miejsca w świecie

Główny bohater "Przedwiośnia" Stefana Żeromskiego, Cezary Baryka, mieszkający w Baku ma dobre dzieciństwo, niczego mu nie brakuje. Lecz gdy rozpoczyna się wojna, a ojciec wyrusza na front, chłopak zaczyna gubić się w nowym świecie. Daje się omamić ideologii głoszonej przez komunistów. Wyjeżdża do odrodzonej Polski, o której wiele się nasłuchał od swoich rodziców. Tam próbuje odnaleźć sens tego, co go otacza.
Książka jest całkiem ciekawa, cały czas się coś dzieje. Przystępny język sprawia, że czytelnik nie męczy się czytając tę lekturę. Mniej interesujące są fragmenty dotyczące polityki, lecz nie dominują one w książce. Myślę, że warto znać "Przedwiośnie".

Polecam!
7/10

okładka

Marzenia się spełniają

Książka "Piosenki o dziewczynie" Chrisa Russella opowiada o Charlie, zwykłej dziewczynie zafascynowanej fotografią, której życie całkowicie się zmienia, gdy dostaje wiadomość od członka najsłynniejszego zespołu - Fire&Lights, Olly'ego. Wkracza do zupełnie innego świata, w którym nie wszystko jest takie proste, jakby się mogło wydawać. Poznaje również tajemniczego Gabriela, lidera grupy muzyków. Co ich wszystkich łączy?
Na początku książka wydaje się niezbyt ciekawa, ponieważ dialogi, sposób wypowiadania się postaci ("slang młodzieżowy") sprawia wrażenie sztucznego, nienaturalnego, wymuszonego. Jednak można się do tego przyzwyczaić i wtedy dostrzega się niebanalną fabułę, która wciąga i sprawia, że nie można się oderwać od lektury. Jest idealną pozycją na zrelaksowanie się i oderwanie od rzeczywistości. Zakończenie zachęca do sięgnięcia po kolejne tomy tej serii.

Polecam!
8/10

okładka

Ma być czysto

Pilni uczniowie, kochające rodziny, rozwijanie pasji po szkole. Wszystko powinno być idealne, wszystko ma być czyste. Jednak życie wcale tak nie wygląda, a wkraczając w świat wykreowany przez młodą polską pisarkę, Annę Cieplak,  możemy zobaczyć z jak trudnymi wyzwaniami musi się zmierzyć polska młodzież.
Oliwka, uczennica gimnazjum, swój wolny czas spędza dbając o młodsze rodzeństwo. Musi przejąć rolę ich opiekunki bo ich matka wyjechała za granicę do pracy a ojczym spędza czas głównie w pracy. Dodatkowo istnieje szansa, że Oliwka jest w ciąży. Radzi się więc swojej przyjaciółki, Julki, co ma robić. Jednak również ta bohaterka ma własne problemy - pochodzi z rozbitej rodziny, w której wciąż trwa walka między ojcem a matką a do tego chłopak, który jej się podoba, absolutnie nie zwraca na nią uwagi.
Oto obraz polskiej młodzieży gimnazjalnej. Brud prowincji, przedwczesna dojrzałość oraz plotki, które decydują o twoim losie.
Książka zyskała wiele nagród - m. in. nagrodę Conrada. Jest to pozycja dość ciekawa, rzucająca świeże spojrzenie na współczesnych nastolatków choć moim zdaniem autorka używa czasem zwrotów, które nie są wykorzystywane przez młodzież, przez co treść wydaje się momentami sztuczna a co gorsze za parę lat, gdy slang zmieni się jeszcze bardziej, książka może być wręcz niezrozumiała dla odbiorcy. Bohaterowie w książce (przynajmniej część) reprezentują przy tym raczej patologiczne zachowanie - umówmy się, ćpanie i kradzieże nie leżą w codzienności typowych piętnastolatków.
Powieść, chociaż w miarę interesująca, nie sprostała moim oczekiwaniom i po jej zakończeniu czułam lekki zawód. Spodziewałam się, że autorka nakreśli historię bohaterów bardziej autentycznie, zaś w wielu fragmentach czułam wyłącznie zażenowanie ich kreacją. Nie jest to powieść, którą mogłabym polecić z czystym sumieniem, chociaż niektóre wątki mogą się spodobać czytelnikom.
Ocena: 4,5/10

Przekraczając granicę...

Utwór "Granica" Zofii Nałkowskiej przedstawia historię Zenona Ziembiewicza. W jego życiu pojawia się wiele przeciwności losu, choć za część z nich odpowiedzialny jest sam Zenon. Cała sytuacja ma bardzo zły, wręcz tragiczny wpływ na postępowanie jego i jego bliskich.
Książka jest bardzo ciekawa. Autorka zastosowała retrospekcję, przez co czytelnik przez cały utwór docieka, co jest przyczyną takiego opisu końca Zenona. Powieść silnie oddziałuje na czytającego. Ukazane są w niej sceny brutalne, odrażające, wywołujące współczucie. Przez cały czas przewija się motyw śmierci. Oprócz tego, mamy tutaj miłość, która jest niezwykle problematyczna. Książka zahacza o różnorodne tematy, co niewątpliwie stanowi o jej wartości.
Zdecydowanie warto przeczytać!

9/10

okładka

Światła września

Lata 30. XX wieku.
Biały piasek Plaży Anglika, miejscowość, w której każdy zna każdego oraz bajkowa rezydencja, którą zamieszkuje sympatyczny fabrykant zabawek - w takie miejsce przyjeżdża wdowa z dwójką dzieci, nastoletnią Irene i małym Dorianem. Nowy dom, pełen dobrotliwych ludzi i morskiego powietrza jest odmianą po życiu w nędzy w Paryżu. Pani Sauvelle chętnie podejmuje się pracy u bogatego jegomościa nazwiskiem Lazarus Jann, dawnego znajomego jej zmarłego męża. Nowe życie, jakie otrzymali bohaterowie powieści wydaje się sielanką. Do czasu, aż nie ginie młoda dziewczyna z miasteczka. W okolicy zaczynają się dziać dziwne rzeczy a rodzina Sauvelle jest zmuszona stawić czoła tajemniczym mocom, burzącym ład ich nowego domu. Carlos Ruiz Zafon tworzy niepowtarzalny klimat grozy i tajemniczości, a jego kunszt pisarski sprawia, że czytelnik nie może oderwać się od kart powieści. Świat, który stworzył autor jest mieszanką baśni i demonicznych mocy. Książka ta jest warta polecenia nie tylko wiernym czytelnikom Zafona, ale i osobom, które nie miały jeszcze styczności z jego dziełami. Jestem pewna, że powieść spodoba się każdemu.

Ocena: 7/10

Leśna opowieść

W utworze Elizy Orzeszkowej "Gloria victis" historia jest opowiadana przez las, głównie przez dąb. Bohaterami tej opowieści są powstańcy mający swój obóz wśród traw i drzew. Las z trwogą wspomina tamte straszne, krwawe czasy.
Krótkie dzieło w niesamowity sposób opisujące wydarzenia towarzyszące powstaniu. Łatwo można poczuć grozę, żal, smutek ludzi wówczas walczących. Nowela jest całkiem przyjemna do czytania. Na pewno warto ją przeczytać!

8/10

okładka 

Kiedy życie toczy się dalej

Jojo Moyes jest autorką kolejnej wspaniałej książki pt. "Kiedy odszedłeś", która ukazuje dalsze losy Louisy Clark, byłej opiekunki Willa Traynora. Mężczyzna, którego pokochała zobowiązał ją do czerpania radości z życia i wykorzystywania wszelkich niezwykłych szans. Jednak okazuje się to nie takie łatwe...
Książka jest idealna na przyjemny wieczór po ciężkim dniu. Lekka, zabawna, pełna emocji. Wciąga od pierwszych stron. Zdecydowanie polecam!

10/10

okładka

Gdy czasy się zmieniają..

Nowela Marii Konopnickiej pt. "Mendel Gdański" opowiada o pewnym znamiennym momencie w życiu starego introligatora, Mendla. Jest on żydem od lat mieszkającym w Warszawie, uczciwie pracującym. Zajmuje się swoim wnukiem, odkąd zmarła matka chłopca. Wiedzie spokojnie życie.. do pewnego czasu.
Utwór krótki, lecz posiadający niezwykłą wartość. Na tych paru stronach została zawarta historia starego mężczyzny, jego dzieci, relacja z wnukiem, stosunek do życia, do mieszczan, a także problem dotyczący publicznego przyznawania się do wiary. Jedynym mankamentem utrudniającym czytanie jest występowanie wielu staropolskich zwrotów. Mimo to, uważam, że warto przeczytać!

8/10

okładka

"A to Polska właśnie"

Wesele w Bronowicach zaczyna się dość niewinnie. Są tańce, rozmowy i zaloty. Podczas zabawy w wiejskiej chacie następuje zderzenie dwóch światów, które na co dzień nie mają ze sobą wiele wspólnego, przez co ich rozmowy są niezwykle zabawne. Problem pojawia się, gdy para młoda zaprasza na wesele Chochoła.

Na pozór banalna tematyka dramatu okazuje się być bardziej skomplikowana. Nie będę jednak robić interpretacji poszczególnych scen niczym na lekcji polskiego i przejdę do moich własnych odczuć.

Jestem zachwycona i pozytywnie zaskoczona. "Wesele" Wyspiańskiego czytało się bardzo przyjemnie, chociaż niektóre sceny ciągnęły się jakby w nieskończoność. Na szczęście było ich mało. Nie wiem, co mogę jeszcze powiedzieć o tym dramacie oprócz "genialne", "wciągające" i "polecam".

9/10

Życie, które przeminęło z wiatrem

Jeden z najbardziej kultowych tytułów w historii, którego ekranizacja zyskała aż osiem Oskarów (a była nominowana do trzynastu!) doczekała się reedycji w nowych, przepięknych okładkach wydanych przez wydawnictwo Albatros. O którym dziele mowa? O pozycji obowiązkowej dla każdego nałogowego czytelnika: "Przeminęło z wiatrem"!

Scarlett O'Hara, córka plantatora z Georgii, żyje w dostatku, spędzając czas na zabawach i romansach z chłopcami z okolicy. Nie inaczej jest pewnego ciepłego, wiosennego dnia, który bohaterka spędza na barbeque u bogatych sąsiadów. Flirty oraz radosną atmosferę przerywa wieść przyniesiona z portu Fort Sumter - rozpoczęła się wojna secesyjna. Chociaż Scarlett bagatelizuje wówczas tę nowinę, to właśnie wojna zniszczy jej bezpieczny świat.

Powieść rozciąga się na dwanaście lat z życia Scarlett. Poznajemy ją z każdej strony - od młodej, nieroztropnej dziewczyny aż po świadomą, dojrzałą kobietę. Jest to dość kontrowersyjna bohaterka, równie urokliwa jak okrutna i pozbawiona skrupułów. Ta mieszanka cech sprawia, że panna O'Hara wydaje się być osobą z krwi i kości - ma tyle samo zalet jak i wad. Przede wszystkim jednak jest osobą silną, którą swoją siłę potrafi przenieść na czytelnika a jej charakter wzbudza niemałe wrażenie.

Inni bohaterowie są niemniej dopracowani - cyniczny kapitan Rhett Butler z jednej strony oburza swoim zachowaniem, a z drugiej nie sposób go nie pokochać, gdy pod maską obojętności udaje się odkryć burzę uczuć i honoru. Poznajemy również dobrą Melanię, spokojnego Ashleya oraz wielu innych osób, którzy z pewnością zapiszą się nam w sercu.

Wszyscy ci bohaterowie (a może w przypadku Scarlett i Rhetta antybohaterowie?) stawiają czoło zmianom, które przyniosła wojna i które sprawiły, że cały uporządkowany świat plantatorów przeminął.

Oprócz wątku romantycznego, który jest bezsprzecznie jednym z najlepiej poprowadzonych wątków w książkach, które czytałam, możemy śledzić inne istotne elementy fabuły. Ta powieść nie opowiada wyłącznie o miłości - wprowadza nas w świat wojny, XIX-wiecznych obyczajów i zwykłego ludzkiego życia, gdzie poznajemy prawdziwą siłę charakterów.

Ocena: Wydaje mi się, że w tym przypadku jest poza skalą.

Zespół, który zniszczy wszystko

Radio Armageddon to zespół muzyczny założony przez Cypriana. Tego, który zaginął. Tego, którego szuka połowa ludzi w mieście, a druga połowa myśli, że już nie żyje. Że nie ma dla niego nadziei. Została już tylko Nadzieja, która ciągle wierzy, że Cyprian żyje. Była jego dziewczyną i myślała, że wie o nim wszystko. Przecież wszyscy jej się zawsze zwierzali. 

I był jeszcze Szymon. I był Gnat. Przeciwieństwa. Dziecko uwięzione w luksusach i zimnie rodziny i nastolatek notorycznie pragnący uwagi.

To oni tworzyli Radio Armageddon. Kiedyś. Teraz dzieje się coś innego. Teraz Cyprian zaginął. Teraz zmienia wszystko.

Książka Jakuba Żulczyka czekała na mnie od dawna, odkładana w liście "do przeczytania" na następny tydzień, a potem miesiąc, ze względu na nie małą objętość. I szczerze powiedziawszy rozczarowałam się. Na początku byłam zachwycona. Stylem pokazującym przebieg myśli. Różnorodnością postaci. Pomysłem. Potem jednak pomysł wydawał się coraz bardziej naciągany, postacie stały się nijakie, a styl nużył. Przez połączenie tego wszystkiego ugrzęzłam na 30 stron przed końcem i nie mogłam ruszyć dalej. A zapowiadało się tak dobrze...

6,5/10

"Morze spokoju"

Książka opowiada na przemian historię dwójki nastolatków.
Nastya nowa uczennica, która nie może mówić. Josh żyje w swoim "własnym polu siłowym". Dzięki temu jest  prawie że niewidzialny. Ona straciła wszytko, a wokół niego ludzie odchodzą.  Ich spojrzenia krzyżują się na dziedzińcu szkoły. Nastya gubi się biegając i trafia na dom z otwartym garażem...

"Morze spokoju" autorstwa Katja Millay jest zaliczane do książek dla młodzieży, co, na pierwszy rzut oka, nie przyciągnie pewnie zbyt wielu starszych czytelników. Jednak podczas czytania mile was zaskoczy. Największą zaletą tej książki jest fakt, że nie opowiada ona o nadprzyrodzonej, a zarazem niemożliwej miłości. Owszem pokazuje, że uczucia nie zawsze są łatwe, ale przedstawiona sytuacja może dotknąć młodą osobę w mniejszym lub w większym stopniu. Po przeczytaniu "Morza spokoju", było mi ciężko się z nią rozstać, mimo to, że nie od początku przypadła mi do gustu, ale później nie mogłam się od niej oderwać. 

8/10